محتواى سوره « نبا » اصولا اكثريت قريب به اتفاق سوره‌هاى جزء آخر قرآن در « مكه » نازل شده ، و بيش از همه چيز روى مساله مبدء و معاد ، و بشارت و انذار ، كه طبيعت سوره‌هاى مكى است تكيه مىكند ، غالبا لحنى كوبنده و تكاندهنده و بيدار كننده دارد ، آيه‌ها همگى جز در موارد معدودى كوتاه ، و مملو از اشارات است ، و به همين دليل تاثير بسيار عميقى روى هر فرد آگاه مىگذارد ، ناآگاهان را نيز بيدار مىكند ، و به كالبدهاى بىروح جان مىدهد ، به افراد بىتفاوت احساس و تعهد و مسئوليت مىبخشد ، و براى خود عالمى دارد ، عالمى پرغوغا و پر از شور و نوا ! سوره « نبا » نيز از اين اصل كلى مستثنا نيست ، با سؤالى بيدارگر شروع مىشود ، و با جمله اى پر از عبرت پايان مىيابد . محتواى اين سوره را مىتوان در چند بخش خلاصه كرد . 1 - سؤالى كه در آغاز سوره از حادثه بزرگ ( نبا عظيم ) يعنى روز قيامت مطرح شده است . 2 - سپس به بيان نمونه هايى از مظاهر قدرت خداوند در آسمان و زمين و زندگى انسانها و مواهب آن - به عنوان دليلى بر امكان معاد و رستاخيز - مىپردازد . 3 - در بخش ديگرى قسمتى از نشانه‌هاى آغاز رستاخيز را بيان مىدارد . 4 - در بخش ديگرى گوشه اى از عذابهاى دردناك طغيانگران را . 5 - به دنبال آن قسمتى از نعمتها و مواهب شوقانگيز بهشتى را شرح مىدهد .